Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σηματοδοτεί τους αγώνες και τα επιτεύγματα των γυναικών όλου του κόσμου και καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 8 Μαρτίου ως ανάμνηση της πρώτης οργανωμένης εκδήλωσης διαμαρτυρίας εργατριών κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, την 8η Μαρτίου 1857, οι οποίες διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Η ημέρα αυτή πρέπει να μας θυμίζει όσα κατακτήθηκαν σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο από τους αγώνες των γυναικών. Την ίδια στιγμή όμως, είναι ανάγκη να διευρυνθεί και να κατοχυρωθεί η ισότητα των φύλων σε κάθε πεδίο της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Η αξιοπιστία των πολιτικών για την καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων δεν κρίνεται κάθε 8 Μαρτίου, αλλά κρίνεται καθημερινά.
· Κρίνεται από τις πολιτικές, που στοχεύουν στη μείωση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων. Στην Ελλάδα το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών για την ίδια εργασία που παρέχουν, κυμαίνεται σε 12,5% περίπου. Έχει υπολογιστεί ότι ο περιορισμός του χάσματος κατά μία μονάδα θα οδηγούσε στην αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,1%.
· Κρίνεται από τις πολιτικές, που στοχεύουν στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την αντιμετώπιση και την εξάλειψη της βίας σε βάρος των γυναικών και ιδιαίτερα της ενδοοικογενειακής. Εκτιμάται ότι 120 εκ. γυναίκες κάτω των 20 ετών έχουν πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Περισσότερο από το 1/3 των γυναικών σε όλο τον κόσμο έχουν υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία σε κάποια φάση της ζωής τους.
· Κρίνεται από τις πολιτικές που στοχεύουν στην ενίσχυση της εκπροσώπησης των γυναικών σε αιρετές θέσεις. Παρά το γεγονός ότι παγκοσμίως ο αριθμός των γυναικών-μελών των Υπουργικών Συμβουλίων έχει τριπλασιαστεί μεταξύ του 1994 και του 2014, παραμένει σε χαμηλά επίπεδα σε σύγκριση με την αντίστοιχη εκπροσώπηση των ανδρών.
Ό,τι θετικό κι αν έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής, όσο κι αν ο κόσμος έχει αλλάξει, από τη στιγμή που τα νούμερα συνεχίζουν να ορθώνονται εναντίον των γυναικών, στο ερώτημα αν είμαστε ίσοι, μέχρι η απάντηση να είναι ‘‘ναι’’, δεν πρέπει να σταματήσουμε να αναρωτιόμαστε.